Przesłanie do chorych

Prawda o człowieku - tak trudna do zrozumienia dla współczesnego świata - jest taka, że zostaliśmy uczynieni na obraz i podobieństwo samego Boga (por. Rdz 1, 27) i właśnie ten fakt, niezależnie od wszelkich innych względów, stanowi o niezbywalnej godności każdej bez wyjątku ludzkiej istoty od chwili poczęcia do naturalnej śmierci. Ale jeszcze większą trudność sprawia współczesnej kulturze zrozumienie tego, że ta godność człowieka, zawarta w samym dziele stworzenia, została niepomiernie wywyższona w tajemnicy wcielenia Syna Bożego. To orędzie macie głosić dzisiejszemu światu: zwłaszcza najbardziej upośledzonym, bezdomnym i wydziedziczonym, chorym, wyrzuconym na margines, skrzywdzonym przez innych. Tym ludziom macie mówić: Patrz na Jezusa Chrystusa! Patrz, ażeby się przekonać, kim jesteś w oczach Boga!
 
Rozważanie podczas czuwania modlitewnego, 14 stycznia 1995 r., Manila (Filipiny)

Pragnę zapewnić chorych na całym świecie, ale dzisiaj pragnę zapewnić przede wszystkim was, chorych w Polsce, że w mojej modlitwie czuję szczególną z wami bliskość i więź. Jednoczę się duchowo z wami wszystkimi. W szczególny sposób odnawiam to zjednoczenie w duchu, które łączy mnie z każdym człowiekiem cierpiącym, z każdym chorym przykutym do łóżka szpitalnego czy do wózka inwalidzkiego, z każdym człowiekiem, który w jakikolwiek sposób nawiedzony jest krzyżem.
 
Apel Jasnogórski, 4 czerwca 1979 r., Częstochowa

Słyszeliśmy dzisiaj w Ewangelii słowa wypowiedziane pod adresem Chrystusa: "Wszyscy na Ciebie czekają". To prawda. Szczególnie czekają na Ciebie, Chryste, chorzy. W szczególny sposób wy, drodzy bracia i siostry, czekacie na Chrystusa. Można też powiedzieć, że i Chrystus w szczególny sposób czeka na was. (...)
Wy wszyscy razem, drodzy bracia i siostry, stanowicie szczególną wspólnotę w Kościele. Można by powiedzieć szczególny Kościół w Kościele - Kościół cierpienia. I w tym Kościele cierpienia Chrystus jest w szczególny sposób przyzywany i w szczególny sposób obecny.
Zawsze miałem głębokie odczucie tej prawdy, że Chrystus jest w szczególny sposób obecny w ludziach cierpiących. Przemawiając do wszystkich chorych z całej Polski z Jasnej Góry, kilka zdań na ten temat powiedziałem i je wam powtarzam: Jest w was w sposób wyjątkowy obecny Jezus Chrystus, nasz Odkupiciel.

Kraków, 9 czerwca 1979 r. , Przemówienie do chorych zgromadzonych w kościele OO. Franciszkanów

I dlatego też wy jesteście wszędzie w społeczeństwie, a zwłaszcza w Kościele, ważni i szczególnie cenni, jesteście na wagę złota. Może na swoje życie nie patrzycie w ten sposób, bo wiecie, widzicie, jakie to życie jest niedołężne, jak sobie nie możecie z nim sami poradzić, czasem się ruszyć nie możecie, jesteście bezsilni, bezradni. Taka jest ludzka prawda - a równocześnie to, co mówi nam Pan Jezus, co mówi św. Paweł, w co wierzy Kościół, jest jak gdyby odwrotnością tego, co mówi nasze i wasze ludzkie doświadczenie. Jesteście bezcenni. (...)
Zawsze się z tym samym orędziem, z tą samą myślą zwracam wszędzie do chorych i dzisiaj korzystam z tej sposobności, że spotykam tutaj was zgromadzonych - i to wam raz jeszcze powtarzam. Przyjmijcie tę ewangelię cierpienia. Przyjmijcie ją waszym sercem, waszym życiem, waszym sumieniem, każdym waszym bólem. Przyjmijcie ją, wyznajcie ją i wspierajcie kapłanów, biskupów i mnie również. Wspierajcie nas - o to was proszę.

Słowo do chorych zgromadzonych przed katedrą, Częstochowa, 6 czerwca 1979 r.

Nasz Dziennik